اعیاد اسلامی و تفاوت میان مولودی و مداحی !

در ادامه مقاله ای کوتاه خواهید خواند ، در خصوص اعیاد اسلامی و تفاوت میان مداحی و مولودی های رایج در عصر حاضر ، که گاها از نظر ریتم و اجرا فرق چندانی بین آنها نیست !

تقریبا همگی ما که در یک جامعه ی اسلامی زندگی می کنیم ، تا به حال مولودی ها و مداحی های گوناگونی را از زبان مداحان مختلف شنیده ایم . از مداحی هایی که گاهی آنقدر با ریتم تند بیان می شود که بیشتر ایجاد هیجان می کند تا احساس اندوه ، تا مولودی خوانی هایی که در برخی موارد ، بوی چندان زیادی از شادی نمی دهد و بیشتر شبیه به مداحی و روضه خوانی است تا مولودی !!!

امروز و در این مقاله می خواهیم تفاوتی برای مداحی ( اندوه خوانی ) و مولودی ( شاد خوانی ) قائل شویم و فرق بین این دو را در مناسبت های مختلف اسلامی بیان کنیم .

ابتدا از مداحی که مقصود ما همان اندوه خوانی در مناسبت های غم است شروع می کنیم تا در ادامه ی بحث به مولودی و شاد خوانی هم برسیم .

تکلیف مداحان و اجراکنندگان مداحی و اندوه خوانی روشن است و معمولا اکثر آنها از یک نسخه ی تقریبا واحد برای اجرای مراسم خود پیروی می کنند که معمولا روضه خوانی ، سینه زنی ، سخنرانی های مذهبی و … جزء آنهاست و در مولودی خوانی نیز کلیات کار با تفاوت هایی نه چندان چشمگیر ، صورت می گیرد ! البته بماند که متأسفانه به دلیل وجود برخی از مداحان که اطلاع و درک چندان صحیحی از اندوه خوانی ندارند و اغلب با ریتم و شعرهایی که زیاد مناسب آن حال و هوا نیست ، سعی بر گرم کردن محفل عزای خود دارند ، ولی از طرفی دیگر وضعیت مولودی خوانی نیز آنچنان که باید و شاید تعریفی نیست و از جهاتی به همین تب دچار شده است و در برخی موارد وضع خطرناک تری نسبت به مداحی پیدا می کند.

واقعا چرا باید در شادی و غم به یک شکل رفتار شود ؟ آیا آموزش لازم برای پرورش مداحان کاربلد صورت گرفته است و یا اینکه هر کسی با تکیه به صدای خود و بدون دانستن الفبای صحیح مداحی ، به مداحی روی آورده ؟

اگر آموزشی انجام پذیرفته است که باید تأثیرات آن ملموس باشد و در اجراهایی که انجام می شود رعایت گردد درحالیکه اینگونه نیست و تقریبا یک سبک یکسان در مداحی و مولودی خوانی در بین مداحان باب شده است . سبکی که چینش درستی در بیان و موسیقی کلام ندارد و اغلب نمی تواند تفاوت قابل لمسی بین مداحی و مولودی خوانی ایجاد کند .

در این راستا مطمئنا باید چاره ای اندیشیده شود تا اندوه خوانی و شاد خوانی دارای یک سبک و سیاق منحصر بفرد شود و علاوه بر اینها از شعر و ریتم هایی در تهیه و تنظیم هر اثر استفاده شود که در خور آن اثر باشد ، نه اینکه از اهمیت و ارزش آن کم کند .

به هر حال امیدواریم که مداحی ها و مولودی خوانی های ما روز به روز بهتر شوند و به جایی برسند که تفاوت های چشمگیر زیادی نسبت به هم داشته باشند و بیانگر واقعی شادی و اندوه باشند ، نه اینکه عمده تفاوت میان آنها ، سینه زنی و کف زنی شود .

به قول سخنی از رهبر انقلاب ، خطاب به جامعه ی مداحان کشور : ” عزاداری به جای خود ، مدیحه و شادی هم به جای خود “