گناه پذیری ناخودآگاه پدیده ای که مشکل آفرین است !
گناه پذیری ناخودآگاه جزو پدیده های روانشناختی می باشد که اگر به موقع درصدد درمان آن نباشید مشکلاتی برایتان ایجاد خواهد کرد ؛ در ادامه به بررسی پدیده گناه پذیری ناخودآگاه میپردازیم .
یکی از عظیم ترین و در عین حال کم درک شده ترین یافته های فروید پدیده گناه پذیری ناخودآگاه است.
هر کودکی برخی اوقات از دست حتی بهترین و مهربان ترین والدین خود سرخورده می شود؛ او ممکن است دارای تصورات خیالی باشد مانند فرار از منزل یا توهماتی درباره اینکه فرزند والدین خود نیست و روزی والدین واقعی اش او را پیدا می کنند و با خود می برند.
این کودک ممکن است خشمگین شود و تصورات خیالی از بابت کشتن پدر و مادر خود داشته باشد اما از آنجایی که دوستشان دارد و به آن ها وابسته است سعی می کند بر آن تصورات سرپوش بگذارد و با انکار کردن احساساتش در هوشیاری خود گم شود، ولی با همه احوال این کودک در خود احساس گناهکاری می کند.
این فرآیند انکار کردن احساسات و در عین حال احساس گناهکاری یا شرمساری از بابت آن که به آن گناه پذیری ناخودآگاه هم گفته می شود ، یکی از دیوخوترین جنبه های ذهن انسان است ؛ یعنی انسان به خود اجازه تصور تمایلاتش را ندهد ، در عالم خیال به تمایلاتش روی نیاورد و افکار وسوسه انگیز و انتقام جویانه را در خود ترغیب نکند و با وجود همه این اقدامات اختیاری ، باز از بابت آن احساس گناه کند.
توصیه می شود برای غلبه بر پدیده گناه پذیری ناخودآگاه و درمان اینگونه اختلالات حتما با پزشک متخصص این حوزه مشورت و راههای درمانی آن را بیابید تا در آینده فرزندانتان دچار مشکلات دیگری نشوند !
منبع : دکترسلام
