صفت راهبری و ارتباط آن با ژنتیک در افراد !

به عقیده برخی کارشناسان و محققان ، صفت راهبری یا همان میل به مدیریت و رهبری کردن در افراد ، ریشه ژنتیکی دارد ! در این مقاله قصد داریم به این موضوع بپردازیم .

با توجه به یک تحقیق که در ژانویه 2013 درLeadership Quarterly منتشر شده بود، نشان داده شد که یک دنباله از DNA خاص، با احتمال اینکه یک فرد با موقعیت راهبری پیوند ژنتیکی دارد، به طور قابل توجهی مرتبط می باشد.

مطالعه یک تیم تحقیقاتی بین المللی که از یک نمونه بزرگ دوقلو استفاده کرده است، تخمین زده است که یک چهارم تغییرات مشاهده شده در صفت راهبری بین افراد را می توان به وسیله ژن های ارثی توضیح داد. محققان شامل شرکت کنندگانی از دانشگاه های کالج لندن (UCL)، هاروارد، NYU و دانشگاه کالیفرنیا بودند. دکتر ژان امانوئل دونیو از مدرسه علمی عمومی UCL گفت: ما یک ژنوتیپ را شناسایی کرده ایم که به نام rs4950 شناخته می شود و به نظر می رسد با عبور از بین نسل ها با توانایی صفت راهبری مرتبط است.

حکمت و عقل مرسوم که می گوید “ صفت راهبری و اصل این فعل ، یک مهارت است ”، به طور عمده صدق می کند، اما ما نشان می دهیم که این هم خود بخشی از ویژگی های ژنتیکی است. محققان نمونه های ژنتیکی را از حدود 4000 فرد در دو نمونه بزرگ در ایالات متحده بررسی کردند، که از طریق مطالعه بین المللی طول عمر جوانان (به اضافه سلامت) و مطالعه قلب فرمینگهام در ماساچوست، در دسترس بودند. این مطالعات شامل اطلاعات مربوط به شغل، روابط و رفتار رهبری بود که باعث دستیابی به شغل های نظارتی در محل کار می شد.

این تجزیه و تحلیل ارتباط معناداری بین ژن rs4950 و صفت راهبری را در هر دو بررسی نشان داد. دستیابی به موقعیت راهبری تا حد زیادی بر توسعه مهارت ها بستگی دارد؛ اما یافته ها نشان می دهد که به ارث بردن ویژگی صفت راهبری نیز می تواند نقش مهمی داشته باشد. به گفته دکتر ژان امانوئل دونیو: همانطور که اخیرا در ماه اوت گذشته، پروفسور ژان آنتوناکیس که به خاطر کارش در زمینه راهبری مشهور است این سوال را مطرح کرد که «آیا ژن خاص راهبری وجود دارد؟»، درحال حاضر این مطالعه به ما اجازه می دهد تا بگوییم: تا اندازه ای «بله».

اگرچه صفت راهبری همچنان، باید به عنوان یک مهارت توسعه یافته قلمداد شود، ژنتیک و بخصوص ژنوتیپ نوع rs4950 نیز می تواند نقش مهمی در پیش بینی افراد برای داشتن احتمال بیشتر نقش راهبری در آینده داشته باشد. دکتر دونیو توضیح می دهد که : باید توجه داشت که ما نیاز داریم تا در مورد تاثیراتی مثل محیط یادگیری فرد در توسعه راهبری نیز بیشتر بدانیم. کار ما همچنین توجه به مسائل اخلاقی در مورد استفاده از آزمون های ژنتیکی برای انتخاب راهبری و ارزیابی این آزمون ها بوده و ما باید به طور جدی درحال گسترش حمایت های جاری در برابر تبعیضات ژنتیکی در بازار کار باشیم.

پیشنهاد اصلی ما برای عمل، این است که این تحقیق ممکن است به شناسایی عوامل محیطی خاصی که می تواند باعث توسعه مهارت های مربوط به صفت راهبری در فرد شود، کمک کند. وی افزود: اگر ما به راستی می خواهیم صفت راهبری را بفهمیم و تاثیر آن بر نتایج سازمانی، نهادی، اقتصادی و سیاسی را بدانیم، پس باید هردو عامل طبیعت یا ژنتیک، و محیط یا پرورش را نیز مطالعه کنیم.

منبع : دکترسلام